Het begint bij ons. Bij hoe wij kijken naar die bijzondere poort in het leven van een vrouw: de overgang. Een woord dat bijna te klein is voor wat het werkelijk is. Want dit is niet zomaar een biologisch feitje… dit is een innerlijke reis. Een roep van het lichaam, de ziel, de voorouders.

Als vrouw beleven we eigenlijk 4 overgangen in het klein als we onze menstruatiecyclus volgen, winter (menstruatie, naar binnen keren), lente (energie, creativiteit), zomer (ovulatie, piek in energie en vruchtbaarheid) en herfst (voorbereiden en terugtrekken)
De cyclus past dus op het Sjamanistische levenswiel

Net als de overgang die 3 fases kent, premenopauze, menopauze en postmenopauze.
Voor mij zijn het er vier, want er is een wedergeboorte. De vrouw die je bent na de overgang.
Net als de seizoenen, die houden ook nooit op, maar ademen het leven.

Ik was jong toen de premenopauze begon, 36. Al snel zat ik er middenin.
Een intense tijd, deze moeder-pubertijd met twee pubers in huis.

Wat ik gemist heb is een warme plek waar ik met vrouwen die in dezelfde fase zaten kon opladen.
Om ervaring uit te wisselen, om elkaar te steunen en te bekrachtigen.
Want vergeet niet, het is de weg naar de crone, de wijze vrouw.

Ik las eens woorden van een tachtigjarige vrouw. Ze zei:
“Lieverd, ik ken de plek waar jij nu bent. Ik heb ervan geleerd, wil je weten wat?”